OVER BAKGERIEF EN IKEA

In het boek "Everything that remains" las ik het strafste stukje tekst in jaren. Joshua Fields Millburn beschrijft een situatie die we allemaal al hebben meegemaakt: je gaat verhuizen en bedenkt wat je nodig hebt voor je nieuwe stek. Een beschrijving van een alledaagse situatie, maar vooral een eyeopener van formaat.

 

“But even while Rome is burning, there’s somehow time for shopping at IKEA. Social imperatives are a merciless bitch. Everyone is attempting to buy what no one can sell. 

 

See, when I moved out of the house earlier this week, trawling my many personal belongings in large bins and boxes and fifty-gallon garbage bags, my first inclination was, of course, to purchase the things I still “needed” for my new place. You know, the basics: food, hygiene products, a shower curtain, towels, a bed, and umm … oh, I need a couch and a matching leather chair and a love seat and a lamp and a desk and desk chair and another lamp for over there, and oh yeah don’t forget the sideboard that matches the desk and a dresser for the bedroom and oh I need a coffeetable and a couple end tables and a TV-stand for the TV I still need to buy, and don’t these look nice, whadda you call ’em, throat pillows? Oh, throw pillows. Well that makes more sense.

 

And now that I think about it I’m going to want my apartment to be “my style,” you know: my own motif, so I need certain decoratives to spruce up the decor, but wait, what is my style exactly, and do these stainless-steel picture frames embody that particular style? Does this replica Matisse sketch accurately capture my edgy-but-professional vibe? Exactly how “edgy” am I? What espresso maker defines me as a man? Does the fact that I’m even asking these questions mean I lack the dangling brass pendulum that’d make me a “man’s man”? How many plates/cups/bowls/spoons should a man own? I guess I need a diningroom table too, right? And a rug for the entryway and bathroom rugs (bath mats?) and what about that one thing, that thing that’s like a rug but longer? Yeah, a runner; I need one of those, and I’m also going to need…”

 

― Joshua Fields Millburn, Everything That Remains: A Memoir by The Minimalists

 

 

We hebben er als mens nood aan om onszelf uit te drukken en daar zoeken we verschillende manieren voor. We kopen bepaalde kledingsstukken, kiezen voor een specifiek kapsel, hebben verschillende hobby's... En dat is allemaal perfect normaal. Maar wanneer we spullen beginnen kopen omdat die nu eenmaal horen bij de identiteit die we onszelf opleggen, is dat niet meer zo logisch als het lijkt. Omdat het zo in de boekjes staat, leven veel mama's bijvoorbeeld met het idee dat een goede mama taarten bakt. En dus kopen ze massaal bakvormen, cakemixen, deegrollen, eetbare versieringen...  Om vervolgens een halfjaar later te ontdekken dat ze nog geen enkele taart gebakken hebben. En dat wil helemaal niet zeggen dat ze geen goede mama zijn, wel dat taarten bakken gewoon niets voor hen is. Maar al het bakgerief dat stof ligt te vangen, zadelt hen intussen op met een ongelofelijk groot schuldgevoel. Dit is één van de redenen waarom het vinden van rust in je eigen huis, voor velen een aartsmoeilijke opdracht is geworden.

 

Joshua probeert in z'n stuk duidelijk te maken dat spullen je persoonlijkheid niet definiëren. Koop spullen omdat je ze nodig hebt, omdat ze je leven meer betekenis geven of omdat ze je simpelweg oprecht gelukkig maken. Dat houdt ik in m'n achterhoofd wanneer ik volgende week de IKEA binnenwandel.

 

minimalisme_ blog

OVER BAKGERIEF EN IKEA

Gepubliceerd op 01/01/2020

VERDER LEZEN?

blog gewone dingen badmat interieur

STOF TOT LEZEN

ROYOOM

ROYAUME (FR) ʁwa.jom - koninkrijk

ROOM (ENG) RUːM - ruimte/plek


Maak ruimte voor jouw eigen koninkrijk. In je huis, hoofd & hart.


LinkedIn_socialbutton
Instagram_socialbutton
Facebook_socialbutton
Pinterest_socialbutton

©2019 ROYOOM  |   BE 0715.747.459   | Disclaimer & Privacy